از آخرین نوشته ام در سوگوران خموش ، کم و بیش یک سال و نیم می گذرد.
زندگی پیش بینی ناپذیر است. دلیل مدعای من هم همین است که بعد از یک سال و نیم، هیچ چیزم مانند سابق نیست !
با سخنی از دکتر شبستری شروعی دوباره می کنم.
«معنایی زندگی من، در همین زیستن من است.»
در پناه حق
سید کوهزاد اسماعیلی طاهر گورابی
۱ نظر:
خوشحالم که دوباره شروع کردی به نوشتن در سوگواران خموش ، با هر پستی و بلندی ایمان دارم که به سلامت زندگی را پشت سر می گذرانی ، تا روز دیدار در وطن یا به قول خودت دیدار در همین نزدیکی ها برادر.
مخلصم
ارسال یک نظر