۱۳۸۹ آذر ۲۴, چهارشنبه

برای خودم...



از آخرین نوشته ام در سوگوران خموش ، کم و بیش یک سال و نیم می گذرد.
زندگی پیش بینی ناپذیر است. دلیل مدعای من هم همین است که بعد از یک سال و نیم، هیچ چیزم مانند سابق نیست !

با سخنی از دکتر شبستری شروعی دوباره می کنم.

«معنایی زندگی من، در همین زیستن من است.»


در پناه حق
سید کوهزاد اسماعیلی طاهر گورابی



۱ نظر:

فرزام گفت...

خوشحالم که دوباره شروع کردی به نوشتن در سوگواران خموش ، با هر پستی و بلندی ایمان دارم که به سلامت زندگی را پشت سر می گذرانی ، تا روز دیدار در وطن یا به قول خودت دیدار در همین نزدیکی ها برادر.
مخلصم