از زمانی که خواستار تغییر و انقلاب جهانی بودم دیر زمانی می گذرد اکنون بیش از هر چیز و هر کس آرامش و اعتدال را خواهانم.
چندین سالی هم هست که سرام را بالا می گیرم و با افتخار می گویم که محافظه کار ام .!
چند روزی است که در این لذت بخش ترین های سال ، در میان باران پاییز رشت ، در کمال آرامش و با نهایت مشغول زندگانی هستم و ترس ام این است که خدای ناکرده این همه خوب بودن با یک توفان منحوس که در این سرزمین کم هم نیست به پایان برسد.
فعلا علاوه بر زنده بودن ، زندگی هم می کنیم تا بعد چه می شود
۱۳۸۷ آذر ۲۲, جمعه
اشتراک در:
پستها (Atom)